432 lub 440 hertz - co tak naprawdę mówi ta częstotliwość, o której tak wiele się mówi

Historia porozumienia, nie tajemnica

Dziś, gdy orkiestra stroi się, bierze za punkt odniesienia a o 440 Hz. Ta wartość stała się międzynarodową normą (ISO 16) w 1955 roku, potwierdzona w 1975 roku: jest to konwencja, a nie prawda fizyczna. Przed tą datą wysokości stroju znacznie się różniły w zależności od epok, regionów, instrumentów. W XVII wieku we Francji a mogło wynosić około 392 Hz; w Wiedniu w XIX wieku wzrastało do 435-445 Hz. Każdy stroik był wyborem estetycznym i praktycznym - odpowiedzią na głosy, instrumenty, sale.

432 Hz należy do tej rodziny stroju nieco niższych niż obecny standard. Daje a nieco niższe, a zatem ogólną tonację nieco bardziej delikatną, nieco bardziej matową - szczególnie zauważalną na instrumentach strunowych.

Skąd się wzięła legenda?

Pomysł, że 432 Hz to „naturalna częstotliwość”, „częstotliwość wszechświata”, „częstotliwość, która leczy” pojawił się w drugiej połowie XX wieku, promowany przez ruchy ezoteryczne. Powiązano z nim Pitagorasa, świętą geometrię, Verdiego, liczbę złotą - najczęściej bez solidnych podstaw historycznych. Włoski kompozytor Verdi rzeczywiście opowiadał się, pod koniec życia, za a niższym niż panujące w jego czasach, ale proponował 432 Hz z powodów wokalnych, aby oszczędzać śpiewakom, a nie z powodu właściwości kosmicznych.

Od tamtego czasu na platformach wideo można znaleźć dziesiątki nagrań „w 432 Hz” prezentowanych jako uspokajające lub nawet terapeutyczne. Żaden konsensus naukowy nie potwierdza tych szczególnych właściwości. Istnieje kilka badań - porównujących słuchanie tego samego utworu w 432 Hz i 440 Hz - ale są one rzadkie, małe, metodologicznie słabe. Czasami obserwuje się w nich subiektywną preferencję dla wersji niższej, bez mierzalnego biologicznego efektu specyficznego dla tej częstotliwości.

Innymi słowy: to, co badania pokazują na razie, to łagodna muzyka relaksuje - niezależnie od dokładnej częstotliwości stroju.

Co można powiedzieć w sposób uzasadniony

• Niższy strój często wydaje się bardziej delikatny: jest to zjawisko akustyczne i estetyczne, obecne w całej historii muzyki.
• 432 Hz brzmi nieco inaczej. Na gitarze, na pianinie różnica jest słyszalna, jeśli się przyłoży ucho. Na dobrze zmiksowanym nagraniu jest często subtelna.
• Komfort słuchania zależy od wielu innych czynników: tempo, harmonia, dynamika, barwa instrumentów, głośność, przestrzeń akustyczna - wszystkie są znacznie bardziej decydujące niż dokładna częstotliwość stroju.
• Żadna częstotliwość nie jest lekarstwem. Ani 432, ani 528, ani żadna inna wartość promowana jako „cudowna”. Muzyka może towarzyszyć stanowi relaksu; nie zastępuje jednak żadnego leczenia medycznego.

Jak uczciwie eksperymentować

Jeśli pomysł Cię intryguje, najlepszy sposób, aby sformułować własną opinię:

1. Znaleźć ten sam utwór wykonany przez ten sam zespół w 432 Hz i 440 Hz (niektóre wytwórnie oferują to jawnie). Idealnie, nagranie nowe, dobrze nagrane, porównywalne.
2. Słuchać każdego w tych samych warunkach: te same słuchawki, ten sam poziom głośności, ta sama pora dnia. Bez filmu obok, bez komentarza przeczytanego wcześniej.
3. Uwierzytelnij szczerze, co czujesz - nie szukając tego, co ktoś Ci obiecał. Może jedna z dwóch wersji mówi do Ciebie bardziej. Może różnica jest niewielka. Oba odpowiedzi są poprawne.
4. Uważać na nagrania „ambient 432 Hz”, które nakładają syntetyczne warstwy i wielkie oświadczenia: to już nie jest eksperyment, to marketing.

Możliwy rytuał słuchania

Zamiast uniwersalnej prawdy, istnieje prosta praktyka. Wybrać utwór, który lubisz, niezależnie od częstotliwości stroju. Usiąść. Zamknąć oczy. Oddychać nieco dłużej na wydechu niż na wdechu. Słuchać pierwszych pięciu minut, nie robiąc nic innego. Bez telefonu, bez ekranu, bez równoległego zadania.

To, co uspokaja w muzyce, to prawie nigdy nie jest dokładna częstotliwość a - to jakość uwagi, jaką jej poświęcamy.

Te wskazówki są sztuką życia wokół dźwięku, a nie leczeniem. W przypadku zaburzeń snu, trwałej lęku lub bólu skonsultować się z profesjonalistą medycznym.