Gazpacho żółte & szaszłyki kolorowe - słońce w szklance

Zimna zupa z żółtych pomidorów, lekko przyprawiona, podana w szklance z szaszłyczkami z surowych warzyw: najprostsze, a zarazem jedno z najładniejszych letnich obiadów.

Kontekst

Choć gazpacho jest sygnaturą Andaluzji, nie należy do nikogo: każda rodzina ma swoją wersję, każdy rynek nadaje mu swój kolor. Tutaj zmienia się w żółty - nie z kaprysu estetycznego, ale dlatego, że żółte pomidory (Ananas, Yellow Zebra, Lemon Boy) są słodsze, mniej kwaśne niż ich czerwone kuzynki, i nadają szklance ton płynnego miodu. To elegancka wersja leniwego upału: mieszamy, ledwie filtrujemy, stawiamy na zimno.

Na 4 porcje

• 700 g dojrzałych żółtych pomidorów (z rynku lub ogrodu - muszą pachnieć pomidorami)
• 1 mały żółty papryka
• 1/2 ogórka obierany
• 1 ząbek czosnku (bez zarodka)
• 30 g miąższu stałego chleba (opcjonalnie - dla kremowej tekstury)
• 2 łyżki z oliwy z oliwek extra vergine
• 1 łyżka octu z Sherry (lub białego balsamicznego)
• Sól, pieprz

Na kolorowe szpikulce:

• żółte, czerwone, pomarańczowe pomidory koktajlowe
• kuleczki mozzarelli (opcjonalnie)
• liście bazylii
• patyczki drewniane

Przygotowanie

1. Szybko obierz żółte pomidory (krzyż, wrząca woda 30 s, lodowa woda, obieramy). Pokrój wszystko grubo.
2. Zmiksuj pomidory + paprykę + ogórek + czosnek + chleb (przedtem namoczony) aż do uzyskania kremowej tekstury.
3. Dodaj oliwę, ocet, sól, pieprz. Popraw.
4. Na zimno przynajmniej 2 h - to tam aromaty się osadzają.
5. Podawaj w szklankach, z kolorową szpikulcą na brzegu, nakłutą liściem bazylii.

Porady

• Jeśli twoje pomidory nie są bardzo dojrzałe, szczypta cukru podkreśli owocowość.
• Jeszcze bardziej delikatna wersja: zastąp ocet sokiem z cytryny.
• Żółty gazpacho źle zamraża (traci świeżość): przygotuj na dzień wcześniej, nie więcej.
• Wersja festywna: kilka wiórków serka Manchego posypanych na piankę z oliwy.

Co nam się podoba

Kolor, przede wszystkim. Następnie ta słodycz, która dziwi - oczekujemy kwaśności czerwonego gazpacho, a znajdujemy kremówkę prawie słodką. I ta sposób jedzenia: przez słomkę dla zupy, rękami dla szpikulcy. To jest obiad, który nic nie wymaga, a jednak mamy wrażenie, że gościmy.